കവിത എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
കവിത എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2010 ഒക്‌ടോബർ 22, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വെയില്‍ തിന്ന പക്ഷിയുടെ പതനം

"ഞാന്‍ കുടിച്ചുകുടിച്ചു കരളു കലങ്ങി പലവട്ടം ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നിട്ടുണ്ട്‌. ഇനി കുടിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ മരിക്കും എന്നു പല ഡോക്ടര്‍മാരും മുന്നറിയിപ്പു തന്നിട്ടുണ്ട്‌. അവരില്‍ ഒരാള്‍ ഈയടുത്ത കാലത്തു ഹൃദയസ്തംഭനം മൂലം മരണമടഞ്ഞു: തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല്‍ കോളജിലെ ഡോ. മാത്യു റോയി. ഞാന്‍ കുടി തുടരുന്നു. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു." 
ഇങ്ങനെ കുടി തുടര്‍ന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന് മരിച്ചു  പോകും എന്നു ഉപദേശിച്ച ഒരു സുഹൃത്തിനോട്‌ കവി അയ്യപ്പന്‍ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ ആണ് ഇത്.
വ്യവസ്ഥാപിത സമൂഹത്തിന്റെ നിയമാവലികള്‍ തനിക്കു ബാധകമല്ലെന്ന് സ്വയം പ്രസ്താവിച്ചു കൊണ്ടു ജീവിച്ച ആ മഹാ കവി ഇന്നലെ മുതല്‍ ഇന്ന് ഉച്ച വരെ തിരുവനന്തപുരം ജനറല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ ഒരു അജ്ഞാത ശവമായി കിടന്നു. അവിടെയും അയ്യപ്പന്‍ വ്യസ്തനായി. 
ഇന്നലെ രാത്രി വാഹനാപകടത്തില്‍ പെട്ട്‌ അത്യാസന്ന നിലയിലാണ്‌ അയ്യപ്പനെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചത്‌. ഇന്നലെ അര്‍ദ്ധരാത്രി തന്നെ അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ്‌ സൂചന. മൃതദ്ദേഹം ജനറല്‍ ആശുപത്രി മോര്‍ച്ചറിയില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തിരുവനന്തപുരം തന്പാനൂരില്‍ ഒരു പ്രമുഖ തീയേറ്ററിനു മുന്‍പ്‌ അബോധാവസ്‌ഥയില്‍ കണ്ടെത്തിയ അയ്യപ്പനെ ഫ്‌ളൈയിങ്‌ സ്‌ക്വാഡാണ്‌ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചത്‌. ആശുപത്രി അധികൃതര്‍ക്കും അദ്ദേഹത്തെ ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുവന്നവര്‍ക്കും ആളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അയ്യപ്പന്റെ കവിത എല്ലാ കാവ്യനിയമങ്ങളും ലംഘിച്ച്‌ എല്ലാ നിയമങ്ങള്‍ക്കുമതീതമായി കഴിഞ്ഞ നാല്‍പ്പതില്‍പ്പരം കൊല്ലങ്ങളായി മലയാള കാവ്യഭൂമികയുടെ തീരങ്ങളെ തഴുകിത്തലോടി നനച്ചു ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കി ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അയ്യപ്പനാകട്ടെ എപ്പോഴും എവിടെയും കടന്നുചെല്ലുവാനും ആരോടും  എപ്പോഴും എന്തും ചോദിക്കുവാനും  സ്വതന്ത്രം സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്  മാളമില്ലാത്ത പാമ്പിനെപോലെ അലഞ്ഞുനടന്നും, തോന്നും പോലെ മദ്യപിച്ചും ജീവിച്ചു തീര്‍ത്തു. 
ആ മഹാകവിക്ക്‌ അവിരാമത്തിന്റെ ബാഷ്പാഞ്ജലി....
ഇനി ആദ്ദേഹം പരേതരുമായി ചങ്ങാത്തത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടട്ടെ....

2010 ജൂലൈ 30, വെള്ളിയാഴ്‌ച

രണ്ടു കവിതകള്‍

ഒന്ന് - ഒറ്റയ്ക്ക് 
ഒറ്റയ്ക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യുക ദുഷ്കരമാണ്
ഒന്ന് തളര്‍ന്നാല്‍ ...ഒന്ന് കാലിടറിയാല്‍...
ഒരു പിന്താങ്ങ് നല്കാന്‍ ആരുമില്ല

യുദ്ധതന്ത്രം മെനയുമ്പോള്‍ കൂടി ആലോചിക്കുവാന്‍ ...
ശത്രുവിന്റെ നീക്കം മുന്‍കൂട്ടി അറിയിക്കുവാന്‍ ...
ആരുമില്ലാത്ത യുദ്ധം ദുഷ്കരം തന്നെ.
ഇതെല്ലം അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ തനിച്ചു
യുദ്ധം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു...



രണ്ടു - മരണം
ഞാന്‍ ജനിച്ചപ്പോള്‍ നീയും ജനിച്ചു
നീ എന്‍റെ ഇരട്ടയാണ്...
പക്ഷെ നമ്മള്‍ മുഖതാവില്‍ കണ്ടതേയില്ല
എന്‍റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ നീ തളര്‍ന്നു
നിന്റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ ഞാനും
അങ്ങനെ നമ്മള്‍ മത്സരിച്ചു വളര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു ..
നീയെന്നെ തോല്പിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇല്ലാതായി.

2010 ജൂലൈ 19, തിങ്കളാഴ്‌ച

ചിത്രകാരന്‍

ഞാന്‍ ഒരു സാഹസത്തിനു തയ്യാറായി.......
ദൈവത്തെ വരയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...

ജീവിതത്തിന്‍റെ തീവ്രവേഗതയില്‍ താഴ്ത്തപ്പെട്ട ഞാന്‍ 
ഒരു ദിവസം എളുപ്പത്തില്‍ വരഞ്ഞു...

ഒരു ശവപ്പെട്ടി....

പിന്നീടു വിശദീകരിച്ചു..
ദൈവം ഇതില്‍ ഉറങ്ങുന്നു...

2010 ജൂലൈ 14, ബുധനാഴ്‌ച

തോറ്റവര്‍ - ഒരു കുട്ടികവിത


നാലാം ക്ലാസില്‍
മലയാളത്തിന്
അഞ്ച്
മാര്‍ക്കായിരുന്നു...

എന്നിട്ടും
ഞാന്‍
മലയാളത്തിന്
തോറ്റില്ല...

അന്നമ്പതു
കിട്ടിയവര്‍ക്കിന്നു
ഞാന്‍
മലയാളത്തിന്
ട്യൂഷനെടുക്കുന്നു....

2010 ജൂൺ 17, വ്യാഴാഴ്‌ച

മതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചവന്‍ (ഒരു കവിത )

അവന്‍ പറഞ്ഞു..
എനിക്ക് ഒരു മുള്ള് വേലി ആവശ്യമുണ്ട്
ഒത്തൊരുമിച്ചു വസിക്കുന്ന മര്‍ത്യകുലത്തെ വേര്‍തിരിക്കുവാന്‍...
എനിക്ക് നല്ലൊരു മുഖം മൂടി പണിയണം..
അത്  വിശ്വാസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം.
തുടര്‍ച്ചയായി യുദ്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവണം, ഈ വിശ്വാസങ്ങള്‍ കൊമ്പ് കോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
വിവേചന ബുദ്ധിയുടെ വേരരുക്കണം  , വിശ്വാസങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുവാന്‍.
ചൂഷണങ്ങള്‍ അരങ്ങു വാഴണം, രോഗ പീഡകള്‍ പടര്‍ന്നു പിടിക്കണം
എങ്കിലേ എന്റെ ശബ്ദങ്ങള്‍ ലോകത്തിലെങ്ങും മുഴങ്ങിക്കേള്‍ക്കു.
എങ്കിലേ എന്റെ ആവശ്യം മര്‍ത്യര്‍ മനസ്സിലാക്കൂ..
കോടി മനുഷ്യര്‍ മരിച്ചു വീഴുമ്പോള്‍ അവര്‍ വിളിക്കണം ...എന്റെ ദൈവമേ.....
എല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും ഒറ്റ ഉത്തരം
എല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും ഒറ്റ വാക്ക്
എല്ലാവരും മുട്ടിലിഴയണം...